Kyoto, een schat van een stad

Dus. Kyoto. Waarom had ik van Japanners meer orde en structuur verwacht? Tussen eeuwenoude religieuze architectuur verrezen zonder enige merkbare stadsplanning nieuwe (functionele, aka lelijke) gebouwen, gevolgd door nog nieuwere skyscrapers, sommige met al wat meer gevoel voor design. Alles voelt dicht op elkaar gepakt. En toch ademt het geheel een fantastische sfeer. Dit is een stad met karakter.

In de toeristische trekpleister Gion werden de oude lage houten huizen wel bewaard of respectvol gerenoveerd en door de smalle straten rijdt vaker een riksja dan een auto. Fake geisha’s (toeristen op jacht naar Instagramlikes) en toeristische winkels (‘Come taste our plum specialties, miss!’) maken er een Disneyparadijs van. En dat is prima. Net als de dametjes die voor honderd yen je toekomst voorspellen.

De stad telt duizenden tempels en net wanneer je denkt dat je de mooiste bewonderd hebt, draai je de hoek om en sta je weer met je mond vol tanden. Hier vechten tempels, pagoda’s en torii niet, ze staan vredig naast elkaar. En jij grabbelt overweldigd door zoveel moois naar je portefeuille, voorspelling hier, geluksbrenger daar. Allemaal goed.

En de tuinen. De tuinen. Zelfs busladingen toeristen kunnen de sereniteit niet verstoren.

Kyoto is een stad met vele lagen, die bezoekers vaak afhaspelen in twee dagen, inclusief trips naar Nara en Bamboo Forest. Zonde. Zelfs met twee weken heb je niet genoeg.

Volgende halte: Osaka. Hectischer, maar nog net geen Tokyo.

Advertenties

2 comments

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s